Sinds gisterochtend weer alleen op pad. Eergisteren nog leuke verrassing gehad in het klooster. Een Nederlandse vrijwilligster bood aan mijn was te doen. Aan het einde van de middag lag alles keurig opgevouwen op mijn bed.
Gisteren dus eerst van het klooster naar Pamplona en van daar terug naar het noorden om te beginnen aan de 'Camino del norte'. Ik had gedacht dat het redelijk makkelijk fietsen zou zijn. Dit bleek niet het geval. De 800 meter dalen naar Pamplona leek te bestaan uit 80 klimmetjes waarbij de afdaling telkens 10 meter lager uit kwam. Daarna dacht ik een redelijk vlakke weg terug door Pyreneen te hebben gevonden. De letter n voor de weg betekent hier iets anders dan (beter als) in Frankrijk. Op een vluchtstrook van 1 meter naast vrachtwagens door tunnels. Totale gekte om hier fietsers toe te laten. Na 30 km toch gekozen voor de omweg door de bergen. In Irun aangekomen bleek het tourisme buro om onverklaarbare redenen gesloten. Doorgefietst naar San Sebastian. Hier was het tourisme buro ook gesloten, maar nu omdat ik te laat was. Nog wel flink wat van deze supermooie stad gezien. Weer doorgefietst en uiteindelijk na 200 km op een camping op een berg beland. Moest helaas ook weer voor mijn vrouw en caravan betalen. Vanochtend terug naar het tourisme buro om info betreffende de 'Camino del norte'. Toen bleek dat er onder aan de berg een refugio (toevluchtsoord) voor pelgrims was. Had me een stuk comfort en geld gescheeld waarschijnlijk. Al met al een memorabele dag waarop ik denk ik voor het eerst de 10.000 kilocalorien barriere doorbroken heb.
Vandaag rustig aan gedaan. 80 kilometer langs de baskische kust. Heerlijk weer met een licht briesje van zee. Onwerkelijk mooi hier. Na iedere bocht weer een fotomoment. Niet gedaan dus. Google maar even op plaatjes van de costa verde, dan begrijp je wat ik bedoel. Beetje bijgegeten ook in een supermarkt met een schap met 30 meter droge worst.
Verder geen bijzonderheden.
Gr,
Published with Blogger-droid v1.7.1
Geen opmerkingen:
Een reactie posten